Montezuma II

Lądowanie Cortésa-Quetzalcoatla

W rezultacie pojawienia się tych znaków Montezuma nakazał, żeby na całej długości Zatoki Meksykańskiej wypatrywano boga (Quetzalacoatla), którego się spodziewał. W maju 1518 roku otrzymał władyka Azteków zupa doniesienia o lądowaniu obcych pod ręką Tabasco na wschodnim wybrzeżu jego królestwa. Była to kapucha Juana de Grijalvy, jaki przypłynął z Kuby i nawiązał połączenie z Majami natomiast wysłannikom Montezumy przekazał, iż Hiszpanie powrócą następnego roku (czyli roku jednej trzciny). w taki maniera także się stało.

Na czele kolejnej wyprawy, którą wysłał pierwszy gubernator Kuby Diego Velázquez de Cuéllar stanął Hernán Cortés. wyprawa składała się z 11 okrętów, na których pokładach było 109 marynarzy i 508 żołnierzy.

Zbiegiem okoliczności było to, iż Cortés zszedł na ląd w dniu, w którym oczekiwano przybycia Quetzalacoatla, w okazały Piątek 22 kwietnia 1519 r. poza tym pył mąż kapelusz przypominający ten, jaki zdaje się nosił Quetzalacoatl i kir strój (ze względu na okazały Piątek) – to stanowiło później zbiegły okoliczności; na obrazkach w magicznych księgach ubranie Quetzalacoatla było czarne. Po zejściu na ląd Cortés nakazał zniszczenie wszystkich statków bez względu od momentu jednego. Było to ryzykowne, lecz sprytne posunięcie, bowiem odcinało drogę ucieczki. Żołnierze jednak mieli świadomość, iż nie mają odwrotu - musieli zwyciężyć przeciwnika to znaczy zginąć w walce.

Według azteckich źródeł zapisanych na mocy de Sahagún, Montezuma wysłał posłańców z insygniami Quetzalacoatl’a: maską w formie wijącego się węża, wyłożoną turkusową mozaiką (na której umocowana była korona z długich, zielonych piór kwezali), płaszczem i mitrą. W strój boga przyodziano przybysza. Cortésowi wręczono z drugiej okolica setki cennych przedmiotów, z których najcenniejsze to dwa okrągłe kalendarze wielkości koła od momentu wozu, złotego koloru i srebrny, suto rzeźbione w astrologiczne znaki. (Cortés przekazał tę kolekcję królowi Hiszpanii Karolowi V, natomiast w r. 1590 trafiła ona aż do Wiednia; korona, eksponowana w dzisiejszych czasach w wiedeńskim Muzeum Etnograficznym, jest uważana w Meksyku zbytnio cenność narodowy i symbol walki o postępowanie dziedzictwa kulturowego natomiast władze tego kraju domagają się jej zwrotu). Cortés przekazał w poprzek posłańców dary dla Montezumy. Posłańcom towarzyszyła zgrupowanie kapłanów i zaklinaczy, których zadaniem było odradzić Cortésa od momentu podróży aż do Tenochtitlanu. czary złota był jednak niezdobyty dla Hiszpan i Cortés zdecydował się pójść aż do stolicy.

Podczas swej podróży (początek 16 sierpnia 1519 r. Cortés przybył aż do Tlaxcala, regionu Totonaków. Tlaxcala było konfederacją miast, które nie zostały zajęte na mocy Azteków zamiast jednak zbytnio płacenie wysokiego trybutu oraz dostarczanie młodych chłopców i dziewcząt na ofiary rytualne aż do Tenochtitlanu. Cortés dowiedziawszy się o tych faktach umiejętnie wykorzystał zastaną sytuację, natomiast w efekcie jego manipulacji przywódcy Totonaków zdecydowali się zostać sojusznikami Hiszpanów i dołączyli aż do niego w jego podróży aż do Tenochtitlanu.

Bardzo pomocną w porozumiewaniu się z tubylcami była tłumaczka i połowica Cortésa. Malintzin, córeczka dygnitarza sprzedana aż do niewoli w Tabasco. Znała ona zbiór znaków nahuatl (używany w imperium Azteków) oraz zbiór znaków Majów, natomiast z kiedy niekiedy poznała podobnie hiszpański.