Masakra w świątyni głównej
Pomiędzy mieszkańcami Tenochtitlanu i przybyszami prędko doszło aż do wzajemnych nieporozumień i waśni, i nawet zabójstw. jedność z lokalnych kacyków, Cuauhpopoca, kazał wyłączyć kilku Hiszpanów. Jego postępek stanowił dla Cortésa będący do dyspozycji pozór aż do uwięzienia Montezumy. Traktowano go wprawdzie dobrze, lecz w mieście i okolicach wzrosły nastroje nieprzyjazne wobec Hiszpanów. Zawiązało się nawet sprzysiężenie przeciwko przybyszom, w którym uczestniczyli m.in. władcy Texcoco i Tlacopanu. Sprzysiężeniem kierował Cacama. Wszystkich przywódców spisku, jakkolwiek by było na zasiłek Montezumy złożyli przysięgę na wierność Hiszpanii, Cortés kazał aresztować. włodarz Tenochtitlanu widząc, że położenie staje się jeszcze z większym natężeniem napięta, kiedyś jeszcze poprosił hiszpańskiego przywódcę, by wycofał swe wojska i odpłynął. po kiedyś stopniowy ogłosił się wasalem Korony hiszpańskiej i zobowiązał aż do regularnego płacenia Hiszpanom trybutu. Cortés odrzucił wprawdzie prośbę, lecz niebawem, toteż że w maju 1520 r., został zmuszony powieść się aż do Veracruz (miasta założonego w miejscu lądowania konkwistadorów), pozostawiając w Tenochtitlanie rozmiary swych żołnierzy wobec wodzą Pedra de Alvarado.
Powodem wyjazdu Cortésa było przybycie aż do Veracruz silnej ekspedycji, którą dowodził Panfilo de Narvaez. Była to w rzeczywistości wyprawa karna zorganizowana przez Diego Velazqueza przeciwko Cortésowi, któremu zarzucano samozwańcze postępowanie. imię mu odzyskać dowództwo, przyskrzynić go i przywieźć na Kubę. nie zważając na liczebnej przewagi nowo przybyłych Cortés pokonał Narvaeza i nie sposób jego żołnierzy wcielił aż do swej armii.
Tymczasem Avarado lękający się indiańskiego powstania i tęskniący dobrać się złoto od czasu zgromadzonych masowo wiernych podczas uroczystego święta w odniesieniu do czci Tezcatlipoki, napadł ze swymi żołnierzami na wielką świątynię i wymordował kilkuset Méxicas (w tej liczbie kobiety i dzieci). wypadek to znane jest jak masakra w głównej świątyni: przybliżoną liczbę zabitych szacowano na 350-1000 osób. Odpowiedzią na tę masakrę było żywiołowe zryw ludności Tenochtitlanu. Powstańcy rozpoczęli osaczenie pałacu, w którym zamknęli się Hiszpanie. trwały przygotowania aż do szturmu. od czasu zamiaru przeprowadzenia ostatecznego ataku odwiódł ich Montezuma; nie zaniechano lecz oblężenia.